Czy potrzebne jest referendum w sprawie traktatu reformującego Unię Europejską

Prawo do udziału w referendum nie oznacza prawa do referendum – przypomina profesor prawa na Uniwersytecie Wrocławskim oraz na Europejskim Uniwersytecie Viadrina

Po podpisaniu traktatu reformującego Unię Europejską (traktat reformujący) nie tylko w Polsce pojawiły się postulaty przeprowadzenia referendum w sprawie wyrażenia zgody na jego ratyfikację. Tego też domagali się manifestacyjnie niektórzy deputowani do Parlamentu Europejskiego.

Niepowodzenia referendum w sprawie tzw. traktatu konstytucyjnego we Francji i w Holandii sprawiły, że obecnie w wielu państwach stosunek do referendów stał się bardzo ostrożny. Wydaje się, że poza Irlandią, gdzie wymóg jego przeprowadzenia wynika z konstytucji, nie odbędą się inne referenda dotyczące traktatu reformującego. Dzieje się tak, mimo że w przeszłości relatywnie często korzystano z tej formy podejmowania decyzji w sprawach integracji europejskiej, np. o przynależności do EWG zadecydowały m.in. referenda w Danii, Francji, Irlandii, Wielkiej Brytanii, potem o ratyfikacji traktatu z Maastricht – w Irlandii, Danii, Francji, Austrii, Szwecji, Finlandii, zaś w sprawie akcesji do Unii referenda zdecydowały się przeprowadzić Polska, Litwa, Łotwa, Estonia, Czechy, Cypr, Malta, Słowacja, Słowenia, Węgry.

W drugiej połowie XX w. obserwowało się zresztą wyraźną tendencję...