Dwa strzały w tył głowy

Ulica, przy której mieszkał Bruno Schulz nosi imię Jurija Drohobycza

Dwa strzały w tył głowy

Krzysztof Masłoń

Przy wejściu do jednej z sal mieszczących się na piętrze Instytutu Pedagogicznego im. Iwana Franki w Drohobyczu widnieje skromna tablica informująca po ukraińsku, że w tym audytorium od 1924 do 1939 r. pracował Bruno Schulz, pisarz i malarz światowej sławy. "Uzupełniają" ten napis, wyryta chyba rylcem uwaga "durak" i gwiazda Dawida. Są jeszcze ślady oblania tego miejsca czymś żrącym, a i nad podłogą, dokładnie pod tablicą, ktoś musiał usilnie popracować, by tak ją zniszczyć.

W tym samym instytucie, w którym znaleźć się miało muzeum pamiątek, jest jeszcze interesująca rzeźba głowy Schulza. Zamknięto ją na klucz w sali tradycji wraz z innymi, podobno nie za wieloma, eksponatami. Jest sobota. To, że udało mi się w ogóle wejść do środka, zawdzięczam jedynie Alfredowi Schreyerowi, 74-letniemu miejscowemu nauczycielowi muzyki, uczniowi twórcy "Sanatorium Pod Klepsydrą". Portierka, której dziękujemy za wpuszczenie do instytutu, powiada uroczyście: -- Dla takich ludzi jak pan, panie Schreyer, to miejsce jest zawsze otwarte.

Pan Alfred kiwa siwą głową, a po chwili, śmiejąc się w kułak, mówi: -- Zmieniła się dopiero od czasu, gdy dziekan Jarosław Radewicz-Winnicki przywołał ją do...