![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)
Ordynacje Rzeczypospolitej
Ordynacje Rzeczypospolitej
W ładysław Kulesza
I . 1918-1939
O rdynacja wyborcza do Sejmu Ustawodawczego ogłoszona dekretem naczelnika państwa w listopadzie 1918 roku, została oparta na zasadach powszechności, bezpośredniości, równości, tajności oraz proporcjonalności. W yborcy (czynne i bierne prawo wyborcze uzyskiwało się z chwilą ukończenia dwudziestego pierwszego roku życia) mieli głosować na listy oznaczone numerami. Listy mogli zgłaszać obywatele, którzy zebrali wymagane pięćdziesiąt podpisów. Ordynacja tworzyła okręgi wielomandatowe, w których miano wybierać od kilku do kilkunastu posłów. Rozdział mandatów pomiędzy poszczególne listy miał następować wedle systemu stosowanego wówczas w Belgii (tak zwany system d'Hondte'a) , korzystnego dla dużych partii. Sejm Ustawodawczy, początkowo miał się składać z 516 posłów, ostatecznie pod koniec kadencji w 1922 roku w skład Izby wchodziło 432 posłów.
Ordynacje wyborcze do Sejmu i Senatu uchwalone przez Sejm Ustawodawczy w lipcu 1922 roku zostały oparte na takich samych zasadach jak ta z 1918 roku, przy zachowaniu takiego samego systemu obliczania głosów. Novum polegało na wprowadzeniu nowych, wyższych cenzusów wieku: -- czynne prawo wyborcze do Sejmu po 21. roku życia (do Senatu po 25. ), zaś bierne po 25. roku życia (do Senatu po 30. -- oraz...
Archiwum Rzeczpospolitej to wygodna wyszukiwarka archiwalnych tekstów opublikowanych na łamach dziennika od 1993 roku. Unikalne źródło wiedzy o Polsce i świecie, wzbogacone o perspektywę ekonomiczną i prawną.
Ponad milion tekstów w jednym miejscu.
Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"
ZamówUnikalna oferta
