Bolesław II Śmiały
Dziejopis z jednej strony nie szczędzi Bolesławowi pochwał, nazywa go hojnym, walecznym i odważnym, z drugiej jednak przedstawia jako władcę nieumiarkowanego, nazbyt porywczego, którego "nadmiar ambicji i próżności" tak naprawdę prowadził od klęski do klęski. Nie potrafił wykorzystać nadarzających się sytuacji politycznych, a jego panowanie w wyniku nieumiarkowania i porywczości skończyło się katastrofą. Umarł na wygnaniu, gdy już go - znowu oddajmy głos Gallowi - "nie słuchał nawet żaden chłop".
KRZYSZTOF SKWIERCZYŃSKI, doktor w Intytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego

![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)