Dwa światy Jerzego Górzańskiego

Najnowsza książka Jerzego Górzańskiego ma następujące dwa podtytuły: „Traktat poetycki o tym, co różni poetę od filozofa" oraz „A także o rybie pleperce i węgorzu z dwoma sercami".

Całość nosi tytuł „Poza tym światem" i jest, jak mi się zdaje, poetycką relacją z widzenia dwóch światów: tego, w którym poeta żyje i przeciw któremu się buntuje, i tego, który przeczuwa i być może doń zdąża. Droga to zupełnie niepodobna do autostrady, a nawet drogi szybkiego ruchu, dlatego rwana narracja Górzańskiego przywodzi na myśl zbiór aforyzmów czy może rodzaj diariusza, przecież mieszają się tu poetyckie olśnienia z zapiskami uwypuklającymi absurdalność losu (podobny jest poeta z warszawskiej Pragi do wzmiankowanego w książce Henri Michaux, autora, którego twórczość cechują czarny humor i liczne paradoksy).

Głos rozpaczy brzmi donośnie: „Jeżeli tym światem rządzi wszechwładny bezsens (instytucjonalny, ale i jednostkowy), to poza tym światem prawdopodobnie istnieją...