Zakaz propagowania banderyzmu to dobry pomysł

autor zdjęcia: mat.pras.

źródło: Rzeczpospolita

Publiczne chwalenie idei, zgodnie z którą Ukraina miała być „czysta jak złoty łan pszenicy bez jednego chwasta”, wolna od Polaków, Rosjan, Żydów, nie powinno korzystać z parasola ochronnego w postaci prawa do wolności słowa.

We wrześniu 2025 r. do parlamentu wpłynął prezydencki projekt nowelizacji ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu oraz kodeksu karnego. Proponowana zmiana ustawy o IPN, będąca reakcją na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 17 stycznia 2019 r. (sygn. akt: K 1/18), doprecyzowuje, że zbrodni popełnionych na osobach narodowości polskiej lub obywatelach polskich dopuścili się członkowie i współpracownicy Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów frakcji Bandery i Ukraińskiej Armii Powstańczej oraz innych ukraińskich formacji kolaborujących z Trzecią Rzeszą Niemiecką. Ponadto określa, że zbrodnią tą jest „zbrodnia ludo- bójstwa dokonana na terytorium II Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1943–1945, a także inne czyny polegające na stosowaniu przemocy, terroru lub innych form naruszania praw człowieka wobec jednostek lub grup ludności narodowości polskiej lub obywateli polskich innych narodowości”.

Jak wynika z uzasadnienia projektu, celem tych zmian jest przeciwdziałanie rozpowszechnianiu na terytorium RP fałszywych twierdzeń dotyczących zbrodni popełnionych przez członków i współpracowników wskazanych organizacji czy formacji, w szczególności zbrodni ludobójstwa dokonanego na Polakach na Wołyniu. Jak podkreśla projektodawca, nie może być żadnej wątpliwości, że publiczne zaprzeczanie i relatywizowanie dokonanych przez nich zbrodni...