Faktury korygujące w KSeF – stare wymagania w nowej rzeczywistości

Na fakturze korygującej należy podawać dane faktury korygowanej, jednak podatnicy często pomijają te informacje. Powinni pamiętać, że raczej nie spotka się to z aprobatą fiskusa, który w dobie KSeF może dużo łatwiej wykryć taką praktykę.

KSeF spowodował rewolucję i wprowadził spore zmiany, jednak w wielu przypadkach unaocznił, jak trudna jest praktyczna realizacja dotychczasowych obowiązków.

W tym artykule zajmiemy się wymaganiami, o których mowa w art. 106j ust. 2 ustawy o VAT. Przepis ten dotyczy obowiązku podawania na fakturze korygującej danych faktury korygowanej (pierwotnej), takich jak m.in.:

∑ data jej wystawienia,

∑ numer referencyjny,

∑ identyfikator KSeF (jeśli istnieje).

Oczywiście dane te należało podawać na długo przed wprowadzeniem obowiązkowego KSeF, ale czy podatnicy faktycznie je podawali? Z naszej praktyki wynika, że w wielu przypadkach pomijali oni na fakturze korygującej informacje o fakturach pierwotnych. Zdarzały się jednak sytuacje, w których podatnicy, chcąc wywiązać się z ciążącego na nich obowiązku, umieszczali listę faktur korygowanych w dokumencie odrębnym od faktury.

Brak danych dotyczących faktur korygowanych był szczególnie widoczny w przypadku tzw. zbiorczych faktur korygujących, tj. faktur wystawianych na podstawie art. 106j ust. 3 ustawy o VAT.

To szczególne uregulowanie dotyczy przypadku, gdy podatnik (sprzedawca) udziela opustu lub obniżki ceny na rzecz jednego nabywcy w danym okresie.

Przykład

Podatnik wystawił 50 faktur dokumentujących dostawy towarów do nabywcy X. W związku z tymi zakupami...