Pierścień i murawa na pamiątkę

autor zdjęcia: REUTERS/John Sibley

źródło: Rzeczpospolita

Norwescy kibice podbili Stany Zjednoczone i internet. „Wiosłowali” na ulicach i stadionach. Opanowali nawet Times Square

To były mistrzostwa rekordów i pięknych ludzkich historii. Odkryliśmy, że nawet w najdalszych zakątkach świata potrafią grać w piłkę. Kilka gwiazd futbolu pożegnało się z wielką sceną. FIFA próbowała zarobić na wszystkim, ale nie zepsuła nam święta.

∑ Afryka – największy beneficjent powiększenia mundialu. Aż dziewięć z dziesięciu zespołów z tego kontynentu awansowało do fazy pucharowej. Egipt doszedł do 1/8 finału, a Maroko do ćwierćfinału. Z grupy nie wyszła tylko Tunezja, która już po pierwszej z trzech porażek zwolniła trenera, a potem jej ośmiu piłkarzy złapano na dopingu.

∑ Bramkarze z drugiego planu – 40-letni Vozinha napsuł krwi późniejszym finalistom. Prawie zatrzymał Argentynę, która potrzebowała dogrywki, by wygrać z Wyspami Zielonego Przylądka (3:2), i nie dał się pokonać Hiszpanom (0:0). Na Instagramie zyskał miliony obserwujących. Trzy lata młodszy Eloy Room z Curacao pobił z kolei rekord liczby obronionych strzałów w meczu mundialu (15 przeciw Ekwadorowi). Swoich bohaterów w bramce miały także inne reprezentacje, ale na opisanie ich wszystkich zasług nie starczyłoby tu miejsca.

∑ Curacao – najmniejszy uczestnik turnieju (tylko 155 tys. mieszkańców), postrach wszystkich komentatorów, którzy wymawiali jego nazwę na wszelkie możliwe sposoby. Choć kopciuszek z Karaibów, prowadzony przez doświadczonego holenderskiego trenera Dicka Advocaata, nie wygrał żadnego meczu, to pozostawił po sobie dobre wrażenie. Urwał punkt Ekwadorowi (0:0) i strzelił gola Niemcom (1:7).

∑ Deschamps – chciał zakończyć 14-letnią kadencję na stanowisku selekcjonera Francuzów kolejnym tytułem, a...