Azjatycka rozgrywka o wszystko

autor zdjęcia: Andrew Caballero-Reynolds /AFP

źródło: Rzeczpospolita

W rozmowach z Donaldem Trumpem Xi Jinping podkreśla, że „nie ma ważniejszej sprawy w relacjach Chin z USA niż Tajwan”. Na zdj. amerykański prezydent i przewodniczący Chińskiej Republiki Ludowej podczas spotkania w bazie wojskowej w południowokoreańskim Pusan (październik 2025 r.)

Czas nie gra na korzyść Xi Jinpinga. Jeśli szybko nie przejmie Tajwanu i nie otworzy Chin na otwarty Pacyfik, być może już nigdy nie stanie się przywódcą równym prezydentowi Stanów Zjednoczonych

To jest absolutny fałsz – nie ma wątpliwości Hideaki Tanaka, wybitny japoński profesor ekonomii związany z tokijskim Uniwersytetem Meiji. - Chińska gospodarka co najwyżej rozwija się w tempie 1-2 proc. a nie 5 proc., jak wynika z oficjalnych liczb Pekinu – przekonuje w rozmowie z „Plusem Minusem”.

Tanaka specjalizuje się w analizie kryzysu, w jakim znajduje się Japonia. Stara się zrozumieć, dlaczego kraj ma za sobą cztery stracone dekady. Okres, w którym wzrostu właściwie nie było, przez co w minionym roku dochód przeciętnego Polaka okazał się już większy, niż Japończyka. Ale profesor jest też przekonany, że „japońską chorobą” zaraziły się i Chiny.

– Oni idą naszym śladem, robią te same błędy. Tylko w jeszcze większym stopniu. Utrzymywana przez lata polityka jednego dziecka spowodowała, że załamanie demograficzne w Chinach jest głębsze, niż w Japonii. Nie zdołali też zniwelować ogromnych różnic w dochodach między miastem a wsią. No i nie da się osiągnąć pewnego poziomu rozwoju gospodarki bez takich instytucji, jak niezawisły wymiar sprawiedliwości i prywatne banki – podkreśla.

Do tego dochodzi jeszcze jeden zasadniczy problem. Setki milionów Chińczyków nie mogą liczyć na żadną emeryturę, na żadne zabezpieczenie socjalne. Oszczędzają więc na czarną godzinę. A to ogranicza konsumpcję. Chiny są więc skazane na masowy eksport, główny silnik pchający jeszcze gospodarkę. Tyle że...