Konsument w Polsce stał się towarem

Lukę w systemie ochrony konsumentów, powstałą na skutek braku właściwej aktywności prezesa UOKiK, zajęły kancelarie zajmujące się dochodzeniem roszczeń konsumenckich. Skutek? Ochrona – na bardzo wysokim poziomie – istnieje tylko tam, gdzie jest to opłacalne.

Ustawa frankowa wchodzi w życie 7 sierpnia. Nie zmieniając zasad ochrony konsumenta, da ona sędziom instrumenty, które umożliwią usprawnienie orzekania. Wejście w życie ustawy jest sukcesem, zwłaszcza biorąc pod uwagę niesłychanie mocny lobbing przeciw ustawie, prowadzony przez część kancelarii (paradoksalnie: reprezentujących konsumentów) oraz niepewność procesu politycznego. Zasady PR nakazywałyby więc odtrąbianie sukcesu, odpowiedzialność i doświadczenie podpowiadają jednak działanie kontrintuicyjne. Z punktu widzenia polskich konsumentów znajdujemy się bowiem w trudnym i ważnym momencie. Z jednej strony, rękoma sędziów i przy dużych kosztach społecznych, wynikających z obciążenia sądów sprawami frankowymi, wygaszamy pożar frankowy. Z drugiej strony, ponownie rozpoczęły się prace nad transpozycją dyrektywy o kredycie konsumenckim, tym razem pod auspicjami Ministerstwa Sprawiedliwości. Sposób jej wprowadzenia do prawa krajowego przyczyni się do ustalenia całokształtu ochrony konsumenta w Polsce. Rozpoczęcie konsultacji społecznych bez wątpienia spowoduje zaostrzenie dyskursu na skutek działań lobbingu. Ostry, motywowany ekonomicznie dyskurs uniemożliwia zarazem rozmowę o pryncypiach i ich proporcjonalizacji. A przecież taka dyskusja jest niezbędna społecznie.

Konsumentem jest każdy z nas, a jako konsumenci tworzymy jedną ze stron rynku. Stronę, bez której rynek nie...