Opóźnienia we wdrożeniu DSA – skutki dla rynku cyfrowego

Pomimo bezpośredniego stosowania pewne obszary DSA muszą być uregulowane w przepisach krajowych. Bez nich nie ma wytycznych organów krajowych co do realizacji obowiązków, które powinny być przez krajowe firmy wypełniane od ponad dwóch lat.

Akt o usługach cyfrowych (Digital Services Act, DSA) jest rozporządzeniem unijnym, które jest stosowane bezpośrednio we wszystkich krajach UE od 17 lutego 2024 r. i od tej daty co do zasady podmioty zobowiązane powinny spełniać obowiązki wskazane w rozporządzeniu. Regulacją objęci są tzw. dostawcy usług pośrednich, czyli w skrócie podmioty świadczące usługę: zwykłego przekazu, cachingu lub hostingu (szczególnym rodzajem hostingu są platformy internetowe, w tym marketplaces) oraz wyszukiwarki internetowe. Zakresem regulacji nie są objęci dostawcy własnych treści, ale pośrednicy w dostępie do treści umieszczanych w internecie przez użytkowników (odbiorców usługi).

Pomimo bezpośredniego stosowania określone obszary DSA muszą być uregulowane na poziomie krajowym. Polska jest jednym z ostatnich krajów UE, które nie przyjęły jeszcze takich przepisów, a które mają zapewniać stosowanie przepisów rozporządzenia. Bez nich ochrona użytkowników usług zapewniana przepisami jest często iluzoryczna. Nieprzyjęcie przepisów krajowych stwarza ponadto określone ryzyka dla biznesu (w tym użytkowników biznesowych usług) oraz praktyczne trudności w stosowaniu przepisów, w szczególności w międzynarodowych grupach kapitałowych. Po niedawnym wecie prezydenta w stosunku do ustawy...