Herb powinien nieść konkretną opowieść

autor zdjęcia: Olga Malicka

źródło: Rzeczpospolita

Wielu kibiców uważa, że jakakolwiek ingerencja w herb, choć wyrysowany niedbale i na amatorskim poziomie, to niewybaczalna zbrodnia. Nawet lifting i drobne poprawki są niedopuszczalne. Traktują to jak zamach na ich wartości. I nie trafia do nich żaden argument.Rozmowa z Jakubem Malickim, projektantem trofeów i herbów sportowych

null

Istotnym punktem długiego weekendu majowego jest od 2014 r. finał piłkarskiego Pucharu Polski, rozgrywany domyślnie na Stadionie Narodowym w Dniu Flagi, a więc 2 maja. Wcześniej z prestiżem tych rozgrywek było różnie, np. między 1995 a 2001 r. były w sumie trzy różne trofea, nie wiadomo czemu. Zaprojektował pan trofeum wręczane zwycięzcom właśnie od 12 lat. W przypadku barszczu na Wigilię i przy projekcie pucharu najważniejsze pytanie jest to samo: lepszy z uszkami czy bez?

Z jednej strony był to projekt nobilitujący, wszak myślałem nad kształtem trofeum, o które rywalizuje tysiąc drużyn w całej Polsce. Jednak od strony artystycznej miałem mniej swobody – według założeń puchar miał mieć klasyczną postać kielicha z „uszkami”, jak to barwnie pan ujął. Wcześniejsze trofeum za Puchar Polski, używane w latach 2001-2013, nie miało uchwytów, co utrudniało wznoszenie go przez zwycięzców. I umieszczone w gablocie kojarzyło się niektórym z urną. W 2013 r. PZPN chciał nadać większy prestiż rozgrywkom, przenosząc finał na Stadion Narodowy, oraz wprowadzić bardziej efektowne trofeum. Władze związku zamówiły opracowanie nowego pucharu w poznańskiej firmie, z którą wówczas współpracowałem. Spośród kilku wstępnych szkiców, do realizacji wybrano puchar z charakterystycznie zawiniętymi uchwytami oplatającymi kielich niczym w...