Człowiek to nie wiersze i kolumny w Excelu

autor zdjęcia: Kira_Yan Photography/Shutterstock

źródło: Rzeczpospolita

Zamiast obwiniać ludzi za wybór „psiecka”, należałoby się zastanowić, dlaczego nie decydują się na dziecko i realizują swoje potrzeby właśnie w ten sposób

Debata o kryzysie demograficznym niepotrzebnie jest prowadzona w antagonizujący mężczyzn i kobiety sposób, stawiając obie grupy po dwóch różnych stronach barykady. Podczas gdy nie ma żadnej barykady.

estera flieger: Czy kobieta to człowiek? Czy można bić dzieci? Pytali o to Wojciech Mann i Krzysztof Materna w programie „Tętno Pulsu”. W tej rozmowie spróbujemy znaleźć „tętno pulsu” wielkiej narodowej debaty o demografii.

Michał Płociński: Nie przygotowałem się z tych pytań, czy kobieta to człowiek i czy można bić dzieci. Będę szył.

E.F.: Czy ludzie, którzy nie mają dzieci mogą rozmawiać o demografii?

M.P.: Oczywiście, że mogą. Tak, jak o średniowieczu mogą rozmawiać ludzie, którzy nie żyli w tej epoce.

E.F.: I dlatego, że koncentrujemy się na kształcie debaty publicznej. Interesuje nas dyskurs. Oraz idea. Proponuję rozmowę o trzech popularnych tezach. Pierwsza: winne kryzysowi demograficznemu są kobiety.

M.P.: Zgadzam się z tobą: to prawda, w debacie publicznej – ostatnio np. Klub Jagielloński poszedł w tę stronę – winą za kryzys demograficzny obarcza się kobiety. Ale to bez sensu: przerzucanie odpowiedzialności za poważne zmiany kulturowe na jednostki. Chciałbym, aby to była rozmowa jednocześnie o indywidualizmie i systemie, który go narzuca.

E.F.: Krzysztof Bosak bronił transparentu, który został zaprezentowany podczas Marszu Niepodległości: kobieta z psem winna kryzysowi demograficznemu. A Nowy Ład opublikował tekst: „Bezdzietne z wyboru kobiety to obecnie największe darmozjady społeczne”.

M.P.: To zaszło za daleko. Zamiast zastanawiać...