Kufelek nauki podany do stołu

autor zdjęcia: Paweł Rochowicz

źródło: Rzeczpospolita

Idea festiwalu Pint of Science jest prosta: stworzyć luźną atmosferę w niezbyt dużym pomieszczeniu, zaprosić naukowca, który umie o trudnych sprawach opowiedzieć prostym językiem, a potem dopuścić nieskrępowaną dyskusję. Na zdjęciu prof. Marcin Kołaczkowski z Wydziału Farmaceutycznego UJ opowiadający na festiwalu o swoim wynalazku receptury nowego leku antydepresyjnego

Czy można się nauczyć farmacji, psychologii i biologii, siedząc w barze? Może studiów to nie zastąpi, ale na pewno luźna atmosfera pozwala rozruszać mózg. Tak działa festiwal nauki Pint of Science, którego kolejna edycja odbyła się w pięciu polskich miastach.

Ryzyk-fizyk! Albo po tym zmądrzeję, albo… – powiedział Tytus de Zoo i wypił eliksir „Mondralicum Alergicum” znaleziony w starej pracowni alchemika w Malborku. Na sto godzin stał się geniuszem i zdał poprawkowy egzamin z geografii.

Napój mądrości z kultowego komiksu Papcia Chmiela oczywiście nie istnieje. Ale już od 2013 r. uczestnicy festiwali nauki Pint of Science wchłaniają wiedzę, racząc się różnymi napojami. Pomysł polega na tym: stworzyć luźną atmosferę w niezbyt dużym pomieszczeniu, zaprosić naukowca, który umie o trudnych sprawach opowiedzieć prostym językiem, a potem dopuścić nieskrępowaną dyskusję.

Polska nieformalna nazwa festiwalu to Kufelek Nauki. – To tylko naczynie, a my je napełniamy nauką. Podczas wykładów można spożywać napoje z pianką, na przykład kawę cappuccino – mówi dr Katarzyna Łepeta, założycielka i dyrektor krajowa polskiej edycji festiwalu. Dodaje, że taka koncepcja wyjścia naukowców do ludzi pomaga niwelować bariery między ludźmi i nauką.

Drukarka 3D wydrukuje rękę

I faktycznie – bariery padają, gdy w pierwszym dniu festiwalu dr Anita Florkowska z Instytutu Chemii Fizycznej PAN opowiada o sztucznym tworzeniu organoidów. To ludzkie tkanki, które przypominają miniaturowe narządy o uproszczonej budowie. W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat nastąpił ogromny postęp w tej dziedzinie.

– Mamy już dziś drukarki...