Nie ma zepsutych kobiet i mężczyzn. Są ofiary tego samego systemu

źródło: Rzeczpospolita

Tezy dotyczące trudnych relacji damskiego i męskiego świata, jakie całkiem niedawno kojarzono z tzw. manosferą – internetowym uniwersum, w którym panowie szukają rozwiązania swoich problemów z płcią przeciwną – dziś odnajdujemy w głównym nurcie liberalnej debaty publicznej. Jak do tego doszło?

Hipergamia (szukanie partnera o wyższym statusie – red.), wysokie wymagania kobiet – kiedyś za stawianie podobnych tez było się wrzucanym do worka z napisem „manosfera”. Dziś te zjawiska opisują poważni socjolodzy. Różnica z „red pillem” („czerwona pigułka” to nawiązanie do filmu „Matrix”, w którym główny bohater po zażyciu tego koloru pigułki odkrył, że żyje w komputerowej symulacji. W manosferze efektem zażycia red pill jest zaś poznanie prawdy o tym, że świat skupia się na kobiecej perspektywie, a kobiety są manipulantkami – red.) jest jednak wyraźna. I to przez tę różnicę mainstream nie boi się już poruszać kwestii zagubienia mężczyzn.

„Mężczyźni. O nierówności płci” Michała Gulczyńskiego; „O chłopcach i mężczyznach” Richarda Reevesa; „Miłość nie istnieje” Tomasza Szlendaka. Co łączy te wszystkie książki? To, że stawiane w nich tezy, gdyby zostały wygłoszone 10 lat temu, zostałyby wrzucone do worka z napisem „manosfera”, „red pill”. Krótko mówiąc, ryzyko „scancelowania” byłoby niezerowe.

Zresztą, gdy w 2021 r. Klub Jagielloński publikował raport „Przemilczane nierówności” autorstwa właśnie Michała Gulczyńskiego, reakcje – zwłaszcza tzw. liberalno-lewicowej strony – były, mówiąc eufemistycznie, różne, by nie powiedzieć krytyczne.

Wówczas podnoszenie kwestii tego, że mężczyźni radzą sobie gorzej w niektórych...