Dwie twarze polaryzacji

Obok manosfery wyrasta „różowy radykalizm” – skrajne środowiska kobiece. Mniej groźne od manosfery, za to bardziej masowe. Czas przeciwstawić się narzucanej przez oba logice wojny płci.

Ścieżki kobiet i mężczyzn rozchodzą się stosunkowo wcześnie. Jak pokazuje w książce „Mężczyźni. O nierówności płci” dr Michał Gulczyński, różnice widoczne są już w szkole podstawowej, a zmierzone zostają na egzaminie ósmoklasisty: chłopcy osiągają niższe wyniki. Oni idą częściej do szkoły zawodowej i od razu do pracy, one – do liceum i na studia.

Rozdzieleniu ścieżek edukacyjnych towarzyszy rozdzielenie fizyczne: kobiety częściej migrują do większych ośrodków. Formowani w innych warunkach, rozdzielają się politycznie: kobiety chętniej sympatyzują z lewicą, mężczyźni z prawicą. Inne środowisko i jego przekaz to tylko początek. Resztę robią sieci społecznościowe i ich algorytmy. Karol i Karolina, jeśli spędzą odpowiednio dużo czasu na TikToku, X i Instagramie, szybko wpadną w środowiska skrajne: on w manosferę, ona – w lewicowy radykalizm.

Terminy „manosfera” i „incele” są dzisiaj odmieniane przez wszystkie przypadki i badane przez środowiska naukowe. Wąska, zradykalizowana grupa mężczyzn o niskim wykształceniu i takiej pozycji w społeczeństwie – odrzucona przez kobiety – trafia w szpony tych, którzy szybko i prosto wyjaśnią im rzeczywistość. „Baby patrzą tylko na bogatych i pięknych, instytucje są przeciw nim, a feminizm to najgorsze zło” – tak można streścić świat kolorowych „pigułek”. Ma on wymiar materialny – przemoc motywowana nienawiścią do kobiet to realne zjawisko.

Prof....