Majątkowe pod ochroną
Komentarz do prawa autorskiego
Majątkowe pod ochroną
Janusz Barta, Ryszard Markiewicz
Jedną z istotnych wad ustawy o prawie autorskim z 1952 r. była niedostateczna ochrona autorskich praw majątkowych. Dochodzenie naruszeń komplikowały trudności związane z wykazaniem wysokości wyrządzonej szkody czy też wysokości bezpodstawnych zysków naruszyciela. W części orzeczeń sądowych zaobserwować można było tendencję, słusznie krytykowaną, ustalania odszkodowania dla twórcy w wysokości nie przewyższającej należnego mu wynagrodzenia. Praktyka taka oczywiście sprzyjała naruszeniom prawa autorskiego. Utrudnione było także dochodzenie praw pod względem procesowym, zwłaszcza z powództw zabezpieczających. Ustawa z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. nr 24, poz. 83) stan ten zasadniczo zmienia.
Dla określenia sposobu ochrony autorskich praw majątkowych decydujące znaczenie ma art. 79, który stanowi:
"1. Twórca może żądać od osoby, która naruszyła jego autorskie prawa majątkowe, zaniechania naruszenia, wydania uzyskanych korzyści albo zapłacenia w podwójnej, a w przypadku gdy naruszenie jest zawinione, potrójnej wysokości stosownego wynagrodzenia z chwili jego dochodzenia; twórca może również żądać naprawienia wyrządzonej szkody, jeżeli działanie naruszające było...
Archiwum to wszystkie treści publikowane w "Rzeczpospolitej" od 1993 roku.
Ponad milion tekstów w jednym miejscu.
Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"
ZamówUnikalna oferta


![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)