Vademecum Rzeczpospolitej: Kodeks pracy po 1 stycznia 2004. To, co najważniejsze; Pracodawca biurokratą; Krok do przodu; Kodeks pracy po 1 stycznia 2004 roku i po uzyskaniu przez Polskę członkostwa w Unii Europejskiej
UMOWA O PRACĘ. Będzie określać nie tylko rodzaj, warunki, miejsce wykonywania, termin rozpoczęcia pracy i wynagrodzenie, ale też poszczególne składniki pensji oraz wymiar czasu pracy. Ma być zawarta na piśmie. W przeciwnym razie najpóźniej w dniu rozpoczęcia pracy szef musi potwierdzić na piśmie ustalenia co do rodzaju i warunków umowy. Następnie w ciągu siedmiu dni od jej zawarcia powinien poinformować pracownika o: dobowej i tygodniowej normie czasu pracy, częstotliwości wypłaty pensji, urlopie wypoczynkowym, długości wypowiedzenia, a gdy nie musi tworzyć regulaminu pracy - dodatkowo o paru kwestiach. Nowości dotyczą umów o pracę podpisanych od 1 stycznia 2004 r. Do zawartych przed tą datą stosuje się dotychczasowe zasady.
CZAS PRACY. W zasadzie na nowo sformułowano przepisy o czasie pracy. Niektóre regulacje zmodyfikowano, ale też wprowadzono pewne nowości. Przede wszystkim zrezygnowano z dobowego limitu czterech nadgodzin. W zamian ustalono, że zatrudniony nie powinien pracować dłużej niż 48 godzin na tydzień. Zagwarantowano także pracownikom co najmniej 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek na dobę oraz 35-godzinny na tydzień. Pracujący w nocy, wykonujący jednocześnie prace szczególnie niebezpieczne czy związane z dużym wysiłkiem fizycznym lub umysłowym, nie mogą pracować ponad 8 godzin na dobę. Określono także technikę...
Archiwum Rzeczpospolitej to wygodna wyszukiwarka archiwalnych tekstów opublikowanych na łamach dziennika od 1993 roku. Unikalne źródło wiedzy o Polsce i świecie, wzbogacone o perspektywę ekonomiczną i prawną.
Ponad milion tekstów w jednym miejscu.
Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"
ZamówUnikalna oferta


![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)



