Świadczenie usług na rzecz pracodawcy a podstawa wymiaru składek

Przy ocenie obowiązków składkowych nie można ograniczać się wyłącznie do formalnej podstawy, na której pracownik wykonuje dodatkowe czynności.

Praca wykonywana na rzecz pracodawcy to taka, której rzeczywistym beneficjentem jest podmiot zatrudniający, niezależnie od formalnej więzi prawnej łączącej pracownika z osobą trzecią. Oznacza to, że dla zastosowania art. 8 ust. 2a ustaw o systemie ubezpieczeń społecznych (u.s.u.s.) nie ma znaczenia, jakie czynności pracownik wykonuje na podstawie umowy z podmiotem trzecim ani czy działalność tego podmiotu jest taka sama jak działalność pracodawcy. Wystarczy, że pracodawca korzysta z efektów pracy swojego pracownika, a wynagrodzenie za tę pracę wypłaca mu podmiot trzeci ze środków otrzymanych od pracodawcy na podstawie umowy łączącej pracodawcę z osobą trzecią.

Takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy w postanowieniu z 17 lutego 2026 r. (sygn. akt I USK 231/26).

Stan faktyczny

Sprawa rozpoznawana przez Sąd Najwyższy dotyczyła ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne pracownika, który obok zatrudnienia na podstawie umowy o pracę uzyskiwał dodatkowe przychody z tytułu usług świadczonych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie umów zawartych z podmiotem trzecim, przy czym rezultaty tych działań służyły jego pracodawcy, będącemu ich...