Poznańscy piłkarze jak dzieci wrzesińskie

autor zdjęcia: Adam Ciereszko

źródło: Rzeczpospolita

Piłka nożna była jednym z kluczowym poletek walki z germanizacją. Dla mnie historia Mariana Sroki i jego kolegów z Normanii, którzy byli ukarani za mówienie po polsku na boisku, nie różni się od strajku dzieci we Wrześni czy wozu Michała Drzymały.Rozmowa z Radosławem Nawrotem, dziennikarzem i pisarzem, autorem m.in. powieści „Szachownica”, która opowiada o Powstaniu Wielkopolskim w kontekście sportowym

Prologiem do swojej książki „Szachownica” czynisz fabularyzowany opis meczu rozegranego w Poznaniu w października 1912 r., między złożoną z polskich piłkarzy Normanią, a w większości niemiecką Britannią. Meczu, który został przerwany w atmosferze awantury, bo gdy niemiecki sędzia Rhode postanowił wyrzucić z boiska Mariana Srokę za używanie języka polskiego, w proteście cały zespół Normanii opuścił murawę. Co wiemy na pewno o tej sytuacji?

Na pewno... wciąż za mało osób wie o tym fakcie. Sam jak na osobę, która interesuje się historią sportu oraz historią regionalną, w tym historią Powstania Wielkopolskiego, o meczu Normania – Britannia dowiedziałem się późno, a to naprawdę historia niezwykła.

Najpierw krótko uporządkujmy ówczesny piłkarski krajobraz Poznania pod pruskim zaborem. Mieliśmy wówczas w Poznaniu kluby założone przez Niemców, takie jak Britannia, Union, czy Wacker, do których mogli się zapisywać też Polacy, ale też klub stricte dla Niemców, jakim był Deutscher Sportverein. Polska młodzież, która chciała kopać piłkę, założyła w 1907 r. formalnie niemiecki klub Normania, a w czerwcu 1912 r. – Wartę. I te poznańskie kluby występowały w eliminacjach regionalnych mistrzostw Niemiec, bowiem Bundesliga powstała wiele lat później, a o polskich rozgrywkach nie było jeszcze mowy. Poznań to były niemieckie kresy,...