Samolubne metropolie

autor zdjęcia: shutterstock

źródło: Rzeczpospolita

Strefa czystego transportu to część „elementarza dobrego miasta” (wprowadzono ją już w centrum Warszawy, a od 1 stycznia zacznie obowiązywać w Krakowie). Dla przyjezdnych spoza metropolii, którzy muszą w niej załatwiać życiowe sprawy, oznaczać jednak może poważne utrudnienia. Ale kto by się tam nimi przejmował?

Rozwiązania promowane przez ruchy miejskie są być może optymalne z punktu widzenia mieszkańców dużych miast, ale dla przyjezdnych z prowincji stanowią zestaw utrudnień, a czasem i upokorzeń.

Ruch pieszy, zbiorkom, zieleń, przewietrzanie, miasto 15-minutowe, dostępne cenowo mieszkania, planowanie przestrzenne, ograniczenie rozlewania się miast, strefy uspokojonego ruchu, płatne parkowanie, karty mieszkańca, strefy czystego transportu. W ostatnich latach w debacie wykrystalizował się zbiór pojęć, które mogą stanowić podstawę „elementarza dobrego miasta”.

Po wielu latach mozolnej pracy u podstaw, pod koniec 2025 r. wydaje się, że ruchy miejskie odniosły sukces na poziomie społecznej wyobraźni. Poza pojedynczymi najntisowymi dinozaurami nikt nie promuje już wizji miasta, w której samochód jest królem, galeria handlowa – świątynią, a dom z garażem na przedmieściu – zamkiem zatomizowanej rodziny. Praktycznie nie ma też już włodarzy, którzy w swoich rządach nie odnosiliby się do tych nowych pryncypiów. W miejskiej polityce można co najwyżej krytykować fasadowość czy złe wykonanie poszczególnych punktów z miejskiego elementarza przez oponenta.

Czy tak powinno być? Czy to rzeczywiście dobra droga dla miast i ich mieszkańców? Wszystko wskazuje na to, że tak. Ale…

Życie za rogatkami

Zmiany w myśleniu o mieście, o których mówimy, funkcjonują pod zbiorczą nazwą Nowego Urbanizmu, i rzeczywiście wydają się być dobrą odpowiedzią na problemy, które...