Polska – kraj dziwny, i właśnie dlatego – piękny

autor zdjęcia: Arthur Grace/ Zumapress/ Alamy Stock

źródło: Rzeczpospolita

„Dzisiaj tym, którzy sądzą, że nadzieję można osłabić, ja powiem: spójrzcie na Polskę. Tym, którzy sądzą, że wolność można zniszczyć na zawsze, ja powiem: spójrzcie na Polskę. Tym, którzy sądzą, że na zawsze można zdeptać marzenia, powiem – spójrzcie na Polskę” – mówił prezydent George Bush podczas pierwszej wizyty w Polsce, w lipcu 1989 r.

źródło: Rzeczpospolita

Ideologia antykomunizmu sprawia, że nowe zniewolenie, [w które popadła Polska po 1989 r.] umyka uwadze. Ludzie wolą przymknąć oczy na nowe kajdany, łudząc się obietnicą korzyści.

Dwubiegunowa wizja geopolityki nieuchronnie rodzi nienawiść do demokracji. W krajach bloku wschodniego wybory powszechne oraz standardy przejrzystości i pluralizmu politycznego wprowadzano równolegle z gospodarką wolnorynkową. Zdaniem wielu demokracja i kapitalizm były tu rezultatem podboju dokonanego przez Zachód oraz jego zwycięstwa w odwiecznej walce ze Wschodem. W Polsce linie podziału przebiegają gdzie indziej, bo powszechnie uważa się, że kraj ucierpiał w wyniku agresji zarówno Zachodu (niemieckiej), jak i Wschodu (rosyjskiej). Pamięć o przełomie 1989 r. kształtuje się tu inaczej niż w byłym Związku Radzieckim. Po roku 1945 Polska znalazła się w strefie wpływów ZSRR, a suwerenność Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej dla wielu obywateli pozostawała jedynie iluzją. Dlatego zachodnie wzorce kulturowe, które dotarły do kraju wraz z transformacją ustrojową, zostały przyjęte z ulgą, jako wyzwolenie spod dominacji kultury rosyjskiej. Nowe elity polityczne i biznesowe z entuzjazmem powitały napływ komercyjnej popkultury z Zachodu, traktując ją jako jedyny słuszny kierunek rozwoju.

Wszystkie kolejne rządy zabiegały o członkostwo w NATO i Unii Europejskiej, które symbolizowało definitywne zerwanie z Europą Wschodnią. Hasło „powrotu do Europy” stało się powszechnym symbolem tęsknoty za...