Czy kardynał Wojtyła mógł zrobić więcej

źródło: Rzeczpospolita

Reporterzy „Plusa Minusa” jako pierwsi sięgnęli do udostępnionych po latach kościelnych dokumentów dotyczących seryjnego pedofila – ks. Eugeniusza Surgenta. Wyłania się z nich niesamowity obraz Kościoła w czasach PRL, manipulacji seksualnego drapieżcy oraz czasem słusznych, a czasem niestety błędnych decyzji krakowskiego metropolity w jego sprawie.

To prawda, że ogólny brak wiedzy o naturze problemu, a czasami także porady ekspertów klinicznych sprawiały, że biskupi podejmowali decyzje, które w skutkach okazywały się błędne” – mówił w kwietniu 2002 r. Jan Paweł II. Słowa te padły na nadzwyczajnym spotkaniu papieża z amerykańskimi biskupami wezwanymi do Watykanu, gdy dziennikarze z „Boston Globe” w styczniu tegoż roku ujawnili, że w diecezji bostońskiej latami tuszowano przypadki pedofilii. W skandal, który wstrząsnął Kościołem, uwikłanych miało być co najmniej 70 księży, a ofiar było ponad tysiąc.

Czy mówiąc o biskupach, którzy podejmowali błędne decyzje, Jan Paweł II miał na myśli także siebie? Dziś nie sposób odpowiedzieć na to pytanie, ale stawiamy je, wracając do historii ks. Eugeniusza Surgenta, którą opisaliśmy jako pierwsi na łamach „Plusa Minusa” jesienią 2022 r. („Kościelne peregrynacje seksualnego drapieżcy”, 26-27 listopada 2022 r.). Nazwaliśmy go „drapieżcą seksualnym”, bo w ciągu 50 lat swojego kapłaństwa skrzywdził wiele osób. W 1973 r. udowodniono mu tylko przestępstwa na szkodę sześciu małoletnich, ale dokumenty, które poznaliśmy w 2022 r., nie pozostawiały złudzeń, że ofiar było dużo więcej, bo po wyjściu z więzienia aż do swojej śmierci w 2008 r. ks. Surgent pracował w duszpasterstwie i miał kontakt z dziećmi i młodzieżą.

Chociaż był księdzem archidiecezji lubaczowskiej, to...