Mussolini zapłacił za swój bilet

autor zdjęcia: Wikipedia

źródło: Rzeczpospolita

Reprezentacja Włoch podczas finałowego meczu z Czechosłowacją. Trener Vittorio Pozzo był przesądny i mimo upalnego dnia nie zdjął marynarki, którą nosił przez cały turniej

Zwycięstwo Włoch w Mistrzostwach Świata w Piłce Nożnej w 1934 r., jak napisał florencki tygodnik „Il Bargello”, było „potwierdzeniem wartości całego narodu, dowodem jego męskiej i moralnej siły”.

Mussolini, w żeglarskiej czapce na głowie, był jednym z 25 tysięcy widzów zgromadzonych na Stadio Nazionale del PNF (Stadionie Narodowej Partii Faszystowskiej). Podobno sam kupił bilety dla siebie i swojej rodziny – najwyraźniej wejście za darmo byłoby niewystarczająco faszystowskie – aby obejrzeć miażdżące zwycięstwo Włoch nad Stanami Zjednoczonymi w pierwszym meczu gospodarzy. (…)

Droga do finału

Najtrudniejszym przeciwnikiem dla Włoch okazała się Hiszpania w ćwierćfinale. Kontuzja sprawiła, że kapitana Virginio Rosettę zastąpił na pozycji obrońcy Monzeglio, a opaskę przejął Combi. Aby nikt nie zapomniał, kogo reprezentują włoscy piłkarze, mecz rozegrano na Stadio Giovanni Berta, nazwanym na cześć faszysty zrzuconego z mostu przez lewicowców w 1921 r. Combi i jego szanowany odpowiednik Ricardo Zamora bronili znakomicie, ale Luis Regueiro strzałem z woleja dał Hiszpanii prowadzenie po pół godzinie gry. Giovanni Ferrari wyrównał wynik tuż przed przerwą, a Zamora protestował gwałtownie, twierdząc, że został sfaulowany podczas wrzutki z rzutu wolnego w pole karne.

Mecz zakończył się wynikiem 1:1, co oznaczało powtórkę następnego dnia. Zamora nie mógł w niej zagrać z powodu opuchniętego kolana i podbitego oka, Hiszpanie musieli też dokonać sześciu innych zmian w składzie. Pozzo skorzystał...