Raport z rozsypującego się świata

autor zdjęcia: materiały prasowe

źródło: Rzeczpospolita

1. „Air Horse One”, reż. Lasse Linder ∑ 2. „WTO/99”, reż. Ian Bell ∑ 3. „Lis i różowy księżyc”, reż. Mehrdad Oskouei, Soraya Akhlaghi ∑ 4. „Ciało wojny”, reż. Małgorzata Szumowska, Michał Englert ∑ 5. „Kandydaci Śmierci”, reż. Maciej Cuske

Festiwal Millenium Docs Agains Gravity to największa w Polsce i druga w Europie pod względem ważności impreza prezentująca filmy dokumentalne. Przez 23 lata wychował swoją publiczność i ciągle zyskuje na znaczeniu. W tym roku kina były wypełnione po brzegi.

Widzowie mogli wybierać spośród 170 filmów polskich i zagranicznych, z których wiele zostało wcześniej uhonorowanych na festiwalach. Sporo było także premier. W ciągu dziesięciu dni wszystkiego zobaczyć się nie da, ale na szczęście liczba propozycji z roku na rok nieco maleje, co pomaga zmniejszyć frustracje widzów mających kłopot z wyborem. Pełne sale kinowe są skutkiem głodu wiadomości i wiedzy, które dziś trudno znaleźć w serwisach informacyjnych pomijających prawdziwy puls zdarzeń. W dodatku filmowcy, kręcąc dokumenty, mają niezaprzeczalny atut: mogą spojrzeć z dystansu na historie i ich bohaterów. Wiele ważnych obrazów powstaje na tyle długo, że ich twórcy mogą zgłębiać wybrane tematy, docierając do tego, co najistotniejsze.

Siła wspólnego dorastania

Lista festiwalowych konkursów nie kurczy się, ale podnosi się poziom kwalifikowanych do nich filmów. Gwoli faktów: Grand Prix konkursu głównego zdobyły „Córki góry” (reż. Biljana Tutorov, Petar Glomazić), a najwięcej nagród „Lis i różowy księżyc” (reż. Mehrdad Oskouei, Soraya Akhlaghi) – w tym wręczaną po raz pierwszy nagrodę Międzynarodowej Federacji Krytyków Filmowych FIPRESCI. Pierwszy dokument pokazuje historię matki i córki, które żyją w Czarnogórze, broniąc rodzinnych pastwisk przed planem utworzenia na tym terenie...