Polska w nowej epoce

źródło: Rzeczpospolita

Dla państwa takiego jak nasze – zbyt wielkiego, by być małe, ale i zbyt małego, aby być wielkie – bezpieczna droga w przyszłość prowadzi bardzo wąską ścieżką.

Czy w sytuacji zmieniającego się porządku międzynarodowego Polska jest w stanie skutecznie działać? Czy stała się podmiotem zdolnym realizować swoją rację stanu? A może pozostaje państwem peryferyjnym, a więc takim, którego los determinuje zewnętrzna koniunktura?Do postawienia tych pytań zaprasza najnowszy numer „Res Publiki Nowej” zatytułowany „Polska górą”. Redaktorzy pisma postanowili tchnąć w debatę publiczną nieco optymizmu i spróbować opisać przede wszystkim to, co się w naszym kraju przez ostatnie niespełna cztery dekady udało. Jako zbiorowość niewątpliwie bardzo potrzebujemy takiej opowieści. Nie tylko po to, aby poczuć się lepiej, ale przede wszystkim żeby opisać to, co miało miejsce.

Od 1989 r. Polska dokonała bowiem istnego skoku cywilizacyjnego. Zacofany gospodarczo ustrój autorytarny ogromnym zbiorowym wysiłkiem i nie bez poważnych kosztów przekształciliśmy w demokratyczne państwo dobrobytu. Obecnie, w chwili historycznego przesilenia, gdy demontowane są zarówno owoce, jak i podstawy tamtego sukcesu, tym mocniej wybrzmiewa pytanie, którego redaktorzy nie stawiają wprost, ale które przenika przez cały numer: w jakim stopniu Polska jest przygotowana na o wiele mniej dla siebie przychylną epokę? Czy posiada kapitał – polityczny, ekonomiczny, kulturowy – aby skutecznie radzić sobie w niesprzyjającym...