Trwały spadek dochodów jako podstawa zmiany układu w postępowaniu restrukturyzacyjnym

Liczba postępowań restrukturyzacyjnych w Polsce stale rośnie, postępowania o zmianę układu pozostają marginalnym elementem systemu. Przyczyną mogą być nie tyle potrzeby rynku, ile konstrukcja samych przepisów.

adwokat, Groele i Wspólnicy

Z danych Centralnego Ośrodka Informacji Gospodarczych wynika, że w 2025 roku otwarto 5121 postępowań restrukturyzacyjnych, wobec 4565 w 2024 roku oraz 4244 w 2023 roku. Mimo ogólnego trendu wzrostowego postępowania o zmianę układu pozostają instytucją wykorzystywaną marginalnie – w 2025 roku odnotowano otwarcie jedynie 24 postępowań tego rodzaju, co stanowiło mniej niż 0,5 proc. wszystkich restrukturyzacji. Czy powyższy brak zainteresowania zarówno wierzycieli, jak i dłużników postępowaniem o zmianę układu stanowi konsekwencję skuteczności i adekwatności pierwotnie przyjętych propozycji zaspokojenia wierzycieli, czy też przesłanki umożliwiające wdrożenie tej procedury stanowią barierę niweczącą jej realne zastosowanie?

Układ jako cel

Celem postępowania restrukturyzacyjnego, zgodnie z art. 3 ustawy – Prawo restrukturyzacyjne, jest uniknięcie ogłoszenia upadłości dłużnika przez umożliwienie mu restrukturyzacji w drodze zawarcia układu z wierzycielami. To w treści układu określane są zasady restrukturyzacji zobowiązań dłużnika, w szczególności odroczenie terminów płatności, rozłożenie należności na raty, redukcja zadłużenia czy też inne formy zaspokojenia wierzytelności, jak choćby konwersja długu na udziały lub akcje. Konstrukcja układu opiera się na określonych założeniach ekonomicznych dotyczących przyszłego funkcjonowania...