Jakie ryzyka wiążą się z podatkiem u źródła i jak można je ograniczyć

Rozliczenia podatku u źródła często są kwestionowane przez organy podatkowe. Tradycyjne instrumenty mogą nie dawać pełnej ochrony, dlatego ważnym narzędziem pozwalającym przenieść konsekwencje finansowe stają się ubezpieczenia ryzyk podatkowych.

Wypłata określonych kategorii należności na rzecz zagranicznego kontrahenta lub udziałowca co do zasady wiąże się po stronie wypłacającego (płatnika) z obowiązkiem poboru podatku u źródła (WHT) w Polsce. Należności te obejmują w szczególności:

∑ odsetki (np. od umów pożyczek lub kredytów),

∑ należności licencyjne (np. z umów dotyczących praw autorskich, znaków towarowych, know-how),

∑ dywidendy z tytułu udziału w zysku spółki będącej polskim rezydentem podatkowym.

Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż podstawowa (19 proc. lub 20 proc.), zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z ustawy o CIT lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności.

Jednocześnie ustawa o CIT nie definiuje, co należy rozumieć przez dochowanie należytej staranności przez płatnika. W praktyce przyjmuje się jednak, że ocena jej dochowania powinna uwzględniać m.in. charakter oraz skalę działalności podatnika, a także powiązania występujące pomiędzy podatnikiem a płatnikiem w rozumieniu przepisów o cenach transferowych. Oznacza to, że standard należytej staranności ma charakter indywidualny i każdorazowo powinien być oceniany z uwzględnieniem okoliczności...