Jak przyciągnąć chińskie inwestycje i uratować klimat

autor zdjęcia: Akademia Koźmińskiego

źródło: Rzeczpospolita

Traktowanie zielonej transformacji jako zakładnika rywalizacji geopolitycznej jest luksusem, na który nikogo nie stać. Premier Hiszpanii pokazał, że chińską przewagę produkcyjną można przekształcić w lokalne partnerstwa tworzące miejsca pracy – bez rezygnacji z ambicji klimatycznych – pisze ekonomista.

14 kwietnia 2026 r. w Wielkiej Hali Ludowej w Pekinie przewodniczący Xi Jinping zwrócił się do premiera Hiszpanii Pedro Sáncheza i oświadczył, że Hiszpania znalazła się „po właściwej stronie historii”. Słowa te – choć nacechowane propagandowym patosem – oddawały istotę głębszego przesunięcia geopolitycznego. Podczas gdy Bruksela i Paryż gorączkowo wznoszą bariery celne wobec chińskich technologii ekologicznych, Madryt konsekwentnie buduje odrębną strategię.

Na czym polega metoda Sáncheza

Była to czwarta wizyta Sáncheza w Pekinie w ciągu czterech lat – a więc systematyczny wysiłek dyplomatyczny, którego efektem jest to, co można określić mianem metody Sáncheza: pragmatyczne, kooperacyjne podejście do zielonej transformacji, traktujące współpracę klimatyczną jako narzędzie suwerenności przemysłowej.

Istota tej metody jest prosta w sformułowaniu, choć złożona w realizacji: zamiast wznosić bariery celne wobec chińskich technologii ekologicznych, należy stworzyć warunki, w których chiński producent lokalizuje fabrykę na europejskiej ziemi, zatrudnia europejskich pracowników i integruje się z europejskim łańcuchem dostaw. Zagrożenie importowe przekształca się w partnerstwo przemysłowe. Nie jest to logika bez precedensu – Stany Zjednoczone zastosowały ją wobec japońskiego przemysłu motoryzacyjnego w latach 80. XX w. Nowością jest jej przeniesienie...