Z laboratorium na linię frontu

autor zdjęcia: Wikipedia

źródło: Rzeczpospolita

Maria Curie-Skłodowska w jednym z ambulansów

Gdy wybuchła I wojna światowa, Maria Skłodowska-Curie porzuciła laboratorium. Jako pierwsza kobieta w Europie zdobyła uprawnienia kierowcy ciężarówki i stworzyła flotę ambulansów zwanych „Petites Curie”.

I wojna światowa była największym konfliktem zbrojnym w Europie od czasu wojen napoleońskich. Wrogie armie okopywały się naprzeciw siebie, tworząc setki kilometrów linii umocnień oddzielonych „ziemią niczyją”. Żołnierze miesiącami tkwili w nich pod ciągłym ostrzałem artyleryjskim i karabinowym, a ich nogi gniły w krwawym błocie wypełniającym dno umocnień.

Zamiast szybkich manewrów w celu zdobycia przewagi, prowadzono walkę na wykrwawienie przeciwnika, zniszczenie jego potencjału ludzkiego i gospodarczego. Był to krwawy konflikt na wyniszczenie, w którym użyto nowoczesnego przemysłu do masowej eksterminacji – po raz pierwszy na taką skalę zastosowano nowoczesną technikę: karabiny maszynowe, czołgi, samoloty oraz gazy bojowe.

Naukowczyni w okopach

W chwili wybuchu wojny Maria Skłodowska-Curie miała 47 lat, była wdową i dwukrotną laureatką Nagrody Nobla. Środowisko naukowe Francji wielbiło Polkę i jej prace. Na przeciwnym biegunie stały paryskie brukowce, które poszukiwały sensacji, dopatrując się w jej drugim imieniu, Salomea, żydowskiego pochodzenia i piętnując ją za romans z młodszym od niej żonatym fizykiem Paulem Langevinem.

We Francji wiało grozą. Niemieckie dywizje maszerowały na Paryż przez terytorium neutralnej Belgii. Prowadzona była mobilizacja,...