Arsenał minionych wieków
Nie przyjmuje się wówczas w łacińskim świecie, Węgrzy z kolei przejmują wzorce zachodnie, co skutkuje dominacją miecza. Przez całe średniowiecze natomiast szabla i miecz współwystępują na Rusi. Turcy osmańscy szablę adaptują głównie od Persów, którzy to słynęli z produkcji doskonałej jakości broni siecznej, wytwarzanej z najlepszych stali, sprowadzanych nierzadko z odległych krajów, m.in. Indii. Do czasów najazdów tatarskich, a więc w okresie sassanidzkim oraz kalifów arabskich, królował miecz, chociaż szabla również była znana. Pod wpływem koczowników przewagę zaczyna zyskiwać właśnie szabla, która sądząc na podstawie miniatur z perskich ksiąg, całkowicie wypiera miecz w wieku XV.
Ciąć bułatem znad głowyTureckie szable z XV wieku są ściśle wzorowane na perskich. Mają ciężkie głownie o niewielkiej krzywiźnie i rozszerzonym sztychu (tzw. pióro), rękojeść prostą lub nieznacznie pochyloną do przodu, zakończoną naparstkowatą głowicą. Jelec jest prosty,...
Archiwum to wszystkie treści publikowane w "Rzeczpospolitej" od 1993 roku.
Ponad milion tekstów w jednym miejscu.
Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"
ZamówUnikalna oferta


![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)




329431