![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)
Damskie nauki
Damskie nauki
IGNACY KRASICKI
Wychodzę właśnie z domu, gdzie byłem zaproszony na obiad, a zastawszy kilka dam młodych, grzecznych, kształtnych i modnie przybranych, wróżyłem sobie, iż się zabawię; zawiodłem się zupełnie. I zaraz zapobiegając zarzutom o niegrzeczność, proszę czytelników, iżby mię raczyli do końca cierpliwie wysłuchać.
Obiad to przyniósł, co zwyczajnie na początku uczty przynoszą; zrazu głębokie milczenie, odezwy dalej niekiedy, przy końcu wrzask; wstanie go od stołu zakończyło, i gdy jedni odjechali, ja z pozostałymi zatrzymałem się i niektóre damy. Po kawie nastąpiła ciągła rozmowa, a że właśnie dzień był pocztowy, wpadliśmy w politykę. Rzecze kto, iż to wprzytomności dam nieprzyzwoitość, one zaczęły: i tak żwawa o interesach czterech części świata, o arystokracji, oligarchii, demokracji wszczęła się dysputa, iż znudzony dysertacjami, a bardziej jeszcze żwawością zapalonych Amazonek
1
, uciekłem z posiedzenia i powróciłem do domu.
Gdy Henrykowi IV
2
, królowi francuskiemu, podał krawiec projekt o sądach, kazał zawołać kanclerza wielkiego, aby mu wziął miarę na suknią. Trzeba się każdemu zatrudniać tym, co zdoła, co mu należy i co mu przystoi. Nie jest to, co mówię, poniżeniem płci pięknej, i owszem, z tego przydomku, który im luby, biorę wstęp do...
Archiwum to wszystkie treści publikowane w "Rzeczpospolitej" od 1993 roku.
Ponad milion tekstów w jednym miejscu.
Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"
ZamówUnikalna oferta
