Jakie prokury są do wykorzystania

Zmiany w prawie rozwiały wątpliwości dotyczące możliwości ustanawiania prokury łącznej niewłaściwej, eliminując problem rejestracji tego rodzaju umocowania. Ustawodawca dąży do zapewnienia możliwie jak najszerszej swobody w ustanawianiu rodzaju reprezentacji przedsiębiorcy, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom obrotu gospodarczego.

1 stycznia 2017 r. weszła w życie ustawa z 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (DzU z 2016 r. poz. 2255, dalej: ustawa). Ustawa zmieniła przepisy szeregu aktów prawnych, w tym ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny. Do najistotniejszych zmian należy uregulowanie na poziomie ustawowym instytucji tzw. prokury łącznej niewłaściwej.

Prokura jest szczególnym rodzajem pełnomocnictwa, uregulowanym w Kodeksie cywilnym. Zgodnie z art. 1091 k.c., prokura jest pełnomocnictwem udzielonym przez przedsiębiorcę podlegającego obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców, które obejmuje umocowanie do czynności sądowych i pozasądowych związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Przepis wskazuje, iż czynnikami decydującym o tym, czy dany podmiot może być reprezentowany przez prokurenta, będzie posiadanie przez niego statusu przedsiębiorcy oraz fakt, że podlega wpisowi do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. W przypadku prokury, inaczej niż w pełnomocnictwie, zakres umocowania prokurenta wynika z ustawy, a nie woli reprezentowanego (chyba że przepis szczególny stanowi inaczej). Wszystkie wskazane cechy charakteryzujące prokurę decydują o wydzieleniu jej od przepisów k.c. dotyczących pełnomocnictwa.

Kodeks cywilny w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2016 r. wyróżniał trzy...