Wadliwa decyzja – sprostowanie czy uzupełnienie?

W praktyce niejednokrotnie zdarza się, że doręczona adresatowi decyzja administracyjna nie do końca odpowiada żądaniu, zawiera omyłki, błędy bądź pomija istotne kwestie 
w rozstrzygnięciu. Nie należy bagatelizować tego stanu, bowiem wykonanie takiej decyzji może być utrudnione lub nawet niemożliwe.

Ustawa z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.) przewiduje tryby usuwania wadliwości decyzji administracyjnych, przy czym kluczowa jest weryfikacja, z jaką wadą mamy do czynienia. W przypadku wad istotnych konieczne będzie zaskarżenie decyzji przy pomocy zwyczajnych bądź nadzwyczajnych środków zaskarżenia, co w orzecznictwie określane jest mianem weryfikacji decyzji i może prowadzić nawet do jej uchylenia. Do usuwania wad nieistotnych służy tryb rektyfikacji decyzji, który nie powoduje wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. Tryby te nie wykluczają się wzajemnie, nie mogą być natomiast stosowane zamiennie.

Sprostowanie błędów i omyłek

Tryb rektyfikacji decyzji obejmuje sprostowanie, uzupełnienie oraz wykładnię treści decyzji. W pewnych sytuacjach może powstać uzasadniona wątpliwość, czy właściwe jest sprostowanie, czy też uzupełnienie decyzji. Odpowiedź na to pytanie jest niezwykle ważna, bowiem skorzystanie ze złego trybu może być brzemienne w skutkach np. uniemożliwiać w praktyce realizację inwestycji na podstawie decyzji zawierającej wady.

Sprostowanie decyzji dotyczy wadliwości polegającej na błędach pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłkach np. błąd w nazwie podmiotu, siedzibie, brak daty lub błędna data bądź błędnie wpisana jednostka redakcyjna przepisu. Sprostowanie nie może jednak polegać na ingerencji...