Nie wiadomo, jak projektować miejsca doraźnego schronienia

Przepisy dotyczące miejsc schronienia, jakie muszą być przewidziane w podziemnych kondygnacjach budynków, wciąż budzą wątpliwości. Do czasu ich nowelizacji możliwe są problemy z uzyskiwaniem pozwoleń na budowę.

Od 1 stycznia 2026 r. budynki mieszkalne wielorodzinne lub użyteczności publicznej, mające kondygnację podziemną, muszą być zaprojektowane i zbudowane w taki sposób, aby można było w przyszłości zorganizować w nich miejsca doraźnego schronienia (MDS). Projekty dołączane do wniosków o pozwolenie na budowę złożonych po 31 grudnia 2025 r. muszą uwzględniać ten obowiązek.

Żeby w przyszłości kondygnacja podziemna mogła być wykorzystana w razie zagrożenia jako MDS, musi mieć wzmocnioną konstrukcję i doprowadzone media, by zapewnić dostęp do wody i toalety. Architekt jest zobowiązany zaprojektować również wyjścia zapasowe poza strefą prognozowanego zagruzowania.

Wątpliwości interpretacyjne

– Pierwsze pytanie, na które musi sobie odpowiedzieć projektant, nim zacznie prace, to jaka ma być pojemność MDS. Jednak ani ustawa o ochronie ludności i obronie cywilnej, zwana ustawą schronową, która obowiązek organizacji MDS wprowadziła, ani rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych i administracji w sprawie warunków organizowania oraz wymagań, jakie powinny spełniać miejsca doraźnego schronienia nie dają jasnej odpowiedzi – mówi Zofia Derdziuk-Markiewicz, prawnik w Polskim Związku Firm...