ESG 2026: mniej narracji, więcej odpowiedzialności

autor zdjęcia: mat. pras.

źródło: Rzeczpospolita

Kilka lat temu ESG było kierunkiem, ambicją, mapą drogową, a dziś staje się codziennością decyzji.

Rok 2026 nie przynosi nowego języka ESG. Przynosi coś znacznie trudniejszego: moment sprawdzenia, czy za strategiami, raportami i narracją stoją realne decyzje. Wchodzimy w etap, w którym zrównoważony rozwój przestaje być projektem „do wdrożenia”, a zaczyna być codzienną praktyką zarządczą z całą złożonością, napięciami i kosztami, jakie to ze sobą niesie. ESG staje się testem dojrzałości przywództwa, jakości ładu korporacyjnego i uczciwości wobec klimatu, ludzi i rynku.

Coraz częściej łapię się na tym, że w rozmowach o ESG mniej mówimy o przyszłości, a więcej o teraźniejszości. Jeszcze kilka lat temu ESG było kierunkiem, ambicją, mapą drogową, a dziś – w 2026 roku – staje się codziennością decyzji. I to nie zawsze wygodnych.

Moim zdaniem jesteśmy w momencie prawdy. ESG przestaje być opowieścią o tym, kim organizacje chciałyby być, a zaczyna konfrontować je z tym, kim naprawdę są. Jak podejmują decyzje. Jak zarządzają ryzykiem. Jak reagują, gdy cele środowiskowe, społeczne i finansowe zaczynają się ze sobą ścierać.

Najważniejsza zmiana, którą widzę w 2026 roku, to przesunięcie z poziomu deklaracji na poziom wykonania. Cele klimatyczne, strategie ESG i polityki odpowiedzialności nie są już planami na slajdzie. Coraz częściej stają się bardzo konkretnym...