Łatwiej ocenić, gdzie pracownik musi płacić składki

Firmy powinny skrupulatnie liczyć czas, jaki ich pracownicy zatrudnieni w różnych państwach spędzają w poszczególnych lokalizacjach. Miejsce zamieszkania nie ma znaczenia.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) doprecyzował zasady ustalania właściwego ustawodawstwa dla pracowników wykonujących pracę w kilku państwach. W wyroku z 4 września 2025 r. w sprawie C 203/24 (Hakamp) wyjaśnił, że o „znacznej części pracy” decydują wyłącznie czas pracy lub wynagrodzenie, a ocena powinna obejmować perspektywę najbliższych dwunastu miesięcy.

Arytmetyka i dodatkowe okoliczności

Warto wyjaśnić, że kwestia tego, gdzie pracownik wykonuje znaczną część swojej pracy, ma znaczenie dla ustalenia, jakiemu systemowi ubezpieczeń społecznych on podlega. Jeśli pracuje on w wielu krajach i znaczną część pracy wykonuje w kraju swojego zamieszkania, to podlega systemowi ubezpieczeniowemu państwa zamieszkania. W efekcie tam płaci składki i tam korzysta z uprawnień, np. do zasiłków. Kluczowe jest zatem określenie, co należy rozumieć jako „znaczna część pracy”. Unijne przepisy mówią, że pracownik musi w danym kraju pracować chociaż 25 proc. swego czasu lub otrzymywać w nim przynajmniej 25 proc....