Przyszłość polskiego rolnictwa: rolnik czy farmer

autor zdjęcia: shutterstock

źródło: Rzeczpospolita

Na przyszłość rolnictwa wpływa relacja między produkcją roślinną i zwierzęcą. Duża część krajowej produkcji zbóż znajduje ekonomiczne uzasadnienie wtedy, gdy jest zagospoda- rowana w produkcji paszowej

Polskie rolnictwo odchodzi od modelu rozdrobnionego na rzecz gospodarstw produkujących na rynek, zdolnych do inwestowania i powiązanych z całym łańcuchem żywnościowym. O efektywności nie decyduje już areał, lecz przede wszystkim to, czy gospodarstwo potrafi funkcjonować jak nowoczesne przedsiębiorstwo.

O sile sektora decydują dziś gospodarstwa towarowe, czyli te, które produkują na rynek, są zdolne do rozwoju i są powiązane z całym łańcuchem żywnościowym. Potwierdzają to statystyki. Dane GUS pokazują, że polskie rolnictwo od dawna nie produkuje już tylko na własne potrzeby. W 2023 r. 77,6 proc. gospodarstw prowadziło produkcję na rynek, a 71 proc. produkowało głównie lub wyłącznie na sprzedaż. Jednocześnie 60,1 proc. gospodarstw prowadziło wyłącznie produkcję roślinną, 39,4 proc. łączyło produkcję roślinną i zwierzęcą, a tylko 0,5 proc. zajmowało się wyłącznie produkcją zwierzęcą.

W porównaniu z 2020 r. liczba gospodarstw prowadzących tylko produkcję zwierzęcą spadła o 30,4 proc., a gospodarstw mieszanych – o 15,2 proc. Te liczby pokazują kierunek zmiany. Polska nadal ma sporo małych gospodarstw, ale to nie one w największym stopniu decydują o zaopatrzeniu przetwórstwa i o pozycji eksportowej kraju. Eksperci zwracają uwagę, że podstawą sektora są dziś gospodarstwa towarowe. To one tworzą bazę surowcową dla przemysłu rolno-spożywczego, a więc dla tej części gospodarki, która ma znacznie większe znaczenie, niż zwykle się zakłada.

Potwierdzają to dane o eksporcie i produkcji przemysłowej. W 2025 r. wartość sprzedaży polskich towarów rolno-spożywczych za granicę osiągnęła rekordowe 58,4 mld euro, import wyniósł 38,6 mld euro, a dodatnie saldo handlu sięgnęło 19,8 mld euro. Rok...