![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)
Polska szlachta przyjmowała reformację ze Szwajcarii
W XVI w. wielu Polaków wyjeżdżało na studia do Bazylei, Genewy i Zurychu. Tam spotykali się z reformacją mieszczańską. Na Litwie tę wersję reformacji promowali Radziwiłłowie, a więc ród magnacki – mówi ks. dr hab. Kazimierz Bem, autor książki „Kalwinizm w Rzeczypospolitej Obojga Narodów 1548–1648. Kościoły i wierni”.
Jakie są najważniejsze różnice pomiędzy kalwinizmem a Kościołem rzymsko-katolickim?
Pierwsza różnica to radykalny nacisk na Biblię w kalwinizmie i absolutne odrzucenie kultu obrazów – jak czytamy Dziesięć Przykazań, to widzimy, że drugie przykazanie wyraźnie mówi o zakazie oddawania czci obrazom i rzeźbom. Dlatego w kościołach reformowanych co do zasady nie ma obrazów, w centralnym miejscu znajduje się ambona i stół, symbolizujące słowo i sakrament. Stąd też stare polskie porzekadło, że jest „pusto jak w kalwińskim zborze”. Kolejna różnica to radykalna równość duchownych. W I Rzeczypospolitej byli superintendenci, ale wybierani na kadencje. Nie ma czegoś takiego jak katedra. Niektóre kościoły kalwińskie są większe i piękniejsze, zwłaszcza w większych ośrodkach, ale co do zasady była równość duchownych, co oznaczało, że pastor i kongregacja w jednej miejscowości są równi kongregacji w innej miejscowości. W synodach decyzje podejmują razem świeccy i duchowni, ale świeckich zawsze jest o jedną osobę więcej niż duchownych.
Skąd kalwinizm wziął się w I Rzeczypospolitej?
Były dwa kierunki. Po pierwsze, w Polsce pojawiła się grupa uchodźców z Czech – Braci Czeskich,...
Archiwum Rzeczpospolitej to wygodna wyszukiwarka archiwalnych tekstów opublikowanych na łamach dziennika od 1993 roku. Unikalne źródło wiedzy o Polsce i świecie, wzbogacone o perspektywę ekonomiczną i prawną.
Ponad milion tekstów w jednym miejscu.
Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"
ZamówUnikalna oferta
