Estoński CIT pod ochroną sądu. WSA ogranicza nadużywanie klauzuli antyabuzywnej

Nabywanie usług od powiązanych spółek komandytowych nie uzasadnia odmowy wydania interpretacji podatkowej. Wyrok WSA ogranicza pokusę organów, aby klauzulę GAAR wykorzystywać jako pretekst do uchylania się od merytorycznej odpowiedzi na pytania podatników korzystających z estońskiego CIT.

radca prawny i partner zarządzający Kancelarii Prawnej Skarbiec

Organ podatkowy nie może odmówić wydania interpretacji indywidualnej na podstawie klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania (GAAR), jeżeli nie wykaże, jaką konkretną korzyść podatkową miałby osiągnąć podatnik. Samo powiązanie między stronami transakcji nie wystarcza – zwłaszcza gdy z opisu stanu faktycznego wynika, że analogiczne usługi musiałyby być nabyte od podmiotów zewnętrznych na takich samych lub wyższych warunkach cenowych. Tak orzekł WSA we Wrocławiu w wyroku z 26 lutego 2026 r. (sygn. I SA/Wr 638/25), uchylając postanowienie dyrektora KIS o odmowie wydania interpretacji. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym (art. 119 pkt 3 p.p.s.a.), co potwierdza, że skargi na postanowienia o odmowie wydania interpretacji mogą być rozstrzygane szybko, bez rozprawy.

Klauzula GAAR

Od 2016 r. polskie prawo podatkowe zawiera ogólną klauzulę przeciwko unikaniu opodatkowania (GAAR), uregulowaną w art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej. Stanowi ona, że czynność nie skutkuje osiągnięciem korzyści podatkowej, jeżeli osiągnięcie tej korzyści, sprzecznej z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej, było głównym lub jednym z głównych celów jej dokonania, a sposób działania był sztuczny.

Art. 14b § 5b pkt 1 Ordynacji podatkowej nakazuje odmówić wydania...