Dziady mentzenowe

autor zdjęcia: Tomasz Warszewski/Shutterstock

źródło: Rzeczpospolita

– Nie wiem, czy ktokolwiek na świecie wie, kim są politycy Konfederacji (na zdjęciu Sławomir Mentzen). Ale wielu ludzi wie, kim byli Kieślowski, Wajda, Penderecki, Górecki – mówi kompozytor Zbigniew Preisner

Niech wyjdą z cienia ludzie, których przerobiono na kulturę: na nazwiska w katalogu, cytaty w debacie, twarze na plakacie, zasób w strategii miasta. Wykreśleni z notesów i nierozliczeni do dzisiaj. Niech przemówią. I wskażą palcem na barbarzyńców, którzy ich zjedli.

Nie zgadzam się z tym, żeby ludzie zarabiający najniższą krajową płacili za emerytury nierobów” – oznajmił Sławomir Mentzen, jeden z liderów Konfederacji, gdy wrócił temat zabezpieczenia socjalnego artystów.

Zbigniew Preisner, kompozytor muzyki filmowej i koncertowej, autor m.in. muzyki do filmów Krzysztofa Kieślowskiego, artysta rozpoznawany na całym świecie, odpowiedział po swojemu. Na facebookowej rolce przedstawił się jako „naczelny darmozjad tego kraju”. Teraz, gdy rozmawiamy, siedzi wygodnie w barwnym wnętrzu swojej greckiej posiadłości, w świetnej kondycji, z fajką w dłoni. Patrzy w kamerę spokojnie, niemal zaczepnie. – Ja nie narzekam. Zrobiłem karierę, taka jest prawda. Stać mnie dzisiaj na wszystko. Gdybym już nic nie robił, to do końca życia mogę spokojnie przeżyć. Więc nie mówię we własnej sprawie – tłumaczy zdobywca Srebrnego Niedźwiedzia na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie (1997).

System odwraca wzrok

Preisner opowiada o pracy, która zaczyna się długo przed tym, zanim ktokolwiek zobaczy gotowe dzieło. – Pisząc muzykę do filmu, czasami pisze się szybko, czasami dłużej. Pamiętam, gdy spotkaliśmy się we trójkę w 1984 r.: Kieślowski, Piesiewicz i ja. Myślę, że to wszystko udało się dlatego, że wierzyliśmy sobie wzajemnie. Myśmy przez dziewięć lat zrobili 17 filmów. Nigdy nikt nie pracował na siebie, liczył się zespół....