Twoja misja Romeczku skończona, Nasza rozpoczęta

Poznańska pamięć o rewolcie 1956 r. jest z wielu powodów bardzo ciekawa. Przy rocznicowych obchodach współpracują ludzie z różnych środowisk ideowych, a twórcy kultury, w Polsce tak często odwróceni do historii plecami, akurat w wydarzeniach z Poznania licznie znajdują inspirację.

Śpij spokojnie mój mały chłopczyku,

Nie oddano nad grobem Twym salwy,

Ciebie nocą chowano po cichu,

Bez honorów, bez mów i bez Salve…

O słuchajcie mnie chłopcy znad Nilu,

Znad Tamizy, Sekwany, znad Wołgi,

Wasz kolega znad Warty dziś zginął,

Kiedy szedł ze sztandarem na czołgi.

O słuchajcie mnie chłopcy wśród śniegów,

Spod parnego usłyszcie mnie nieba,

Nasi chłopcy szli w pierwszym szeregu,

Z transparentami: »żądamy chleba!«

Nasi chłopcy odważnie i śmiało,

Szli jak dzieci z ufnością, lecz z gniewem,

Przeciw bratnim, a obcym szli strzałom,

Aż się krew pomieszała ich z chlebem…

Jeszcze uśmiech, a serce już kona,

Jeszcze na drzewcu zwarte rączęta,

Twoja misja Romeczku skończona,

Nasza rozpoczęta.

Śpij spokojnie mój mały sokole,

Aż Cię weźmie w matczyne ramiona,

Aż Ci całus wyciśnie na czole

Biało-czerwona, biało-czerwona…”

Poeta po rewolcie

Taka poezja, ja ją nazywam wojenną, bywa czasem deprecjonowana, jako zbyt dosłowna i patetyczna. Pamiętam dziennikarzy wyśmiewających wiersze powstańców warszawskich. A przecież to piękne produkty czasów odwagi, wyborów ostatecznych. Tytuł tego utworu brzmi „Śpij spokojnie mój mały chłopczyku”, adresatem...