Nauka, która nie boi się błędów

autor zdjęcia: Kama Bork

źródło: Rzeczpospolita

Historia Marii Skłodowskiej-Curie to nie tylko opowieść o nauce, lecz także o człowieku, który doświadczał pełni życia – z jego pasją, błędami i emocjami. Chcemy, żeby przestała być pomnikiem, a stała się żywą, złożoną osobą. Rozmowa z Barbarą Gołębiowską, dyrektorką Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie

Jakie jest dziś największe wyzwanie związane z prowadzeniem muzeum Marii Skłodowskiej-Curie znajdującym się w budynku tak silnie wpisanym w jej historię?

Naszym największym wyzwaniem jest ograniczona przestrzeń. Jesteśmy w fantastycznym miejscu, w turystycznym centrum Warszawy. Mamy tu autentyczne miejsce urodzenia Marii Skłodowskiej-Curie i to właśnie przyciąga odwiedzających. Kamienica jest piękna, znakomicie zlokalizowana, a atmosfera jest wręcz domowa. Natomiast opowiadamy o postaci ogromnego formatu i musimy zrobić to na zaledwie dwustu metrach kwadratowych, bo tyle mniej więcej wynosi nasza obecna przestrzeń wystawiennicza.

Dlatego wspólnie z naszym Organizatorem, miastem stołecznym Warszawą, planujemy poszerzenie wystawy stałej. Pracujemy nad nową ekspozycją, którą chcemy pokazać nie na jednym piętrze, tak jak teraz, tylko na wszystkich trzech piętrach muzeum. Myślimy też o ogólnym powiększeniu przestrzeni muzeum o drugą siedzibę, żebyśmy mogli funkcjonować w lepszych warunkach i prowadzić jeszcze więcej działań edukacyjnych i promocyjnych, na które mamy tysiące pomysłów.

Poza tym wszystko nam sprzyja. Sprzyja nam sama postać – wspaniała, cudowna, rozpoznawalna, znana, o niezwykłej biografii. Sprzyja nam też temat, bo opowieść o Marii to opowieść o historii, ale też o nauce. Nauce, która bywa postrzegana jako trudna, a zarazem fascynująca. Jeśli...