Nie cieszmy się z rozpadu PiS-u

Można kochać PiS aż tak bardzo, że chciałoby się widzieć – jak minister Radosław Sikorski – co najmniej dwa ugrupowania zażarcie walczące w wyborach i wzajemnie opluwające się w Sejmie. Przystępuję więc do tego koncertu wyznań miłosnych, bo życzę PiS-owi tego samego, co były minister obrony narodowej z ramienia PiS.

Partia polityczna to nie tylko instytucja, ale przede wszystkim jej elektorat. Kiedy PiS powstał i doszedł do władzy, był partią umiarkowanej prawicy: konserwatywną obyczajowo, ale otwartą na postęp gospodarczy i współpracę europejską.

Opowiedzenie się za przystąpieniem Polski do UE było oczywistością, zwłaszcza z poparciem Jana Pawła II. Był tam także nurt nacjonalistyczny, ale nie on nadawał ton. Dopiero...