W oczekiwaniu na Zbawcę z Ameryki

autor zdjęcia: Morteza Nikoubazl / NurPhoto via AFP

źródło: Rzeczpospolita

Irańska kobieta przechodzi obok budynku państwowego w centrum Teheranu w Iranie pokrytego gigantycznym antyamerykańskim billboardem przedstawiającym symboliczny wizerunek zniszczonego lotniskowca USS Abraham Lincoln, 28 stycznia 2026 r.

Obecną sytuację w Iranie można rozumieć jako prostą konsekwencję ignorancji ze strony reszty świata, ulegnięcia przez Irańczyków własnemu strachowi, wreszcie zapomnienia jednej prostej zasady: nie ufać złu.

Gdy w marcu 1979 r. Michel Foucault określił rewolucję islamską mianem „ducha w świecie bez ducha”, nie mógł wiedzieć, że potomkowie tych samych ludzi, którzy widzieli w księżycu twarz Ruhollaha Chomejniego, skandując jego imię podczas demonstracji domagających się władzy islamskiej (niesławny „Czarny Piątek”, 8 września 1978 r.), w końcu będą palili jego zdjęcia i zaproponują, żeby Donald Trump zbudował kolejne kasyno w miejscu jego grobowca. Gdyby tylko Foucault ponownie zawitał do Iranu, niechybnie zostałby zabity z racji swojego homoseksualizmu. Okazałby się podobnym pożytecznym idiotą, co szkocki marksista Malcolm Caldwell, znany z gorącego poparcia dla Czerwonych Khmerów, który pojechał do Kambodży i w kilka godzin po spotkaniu z Pol Potem 23 grudnia 1978 r. zginął z rąk swoich ulubieńców w tajemniczych okolicznościach.

Współczesna propalestyńska lewica nie rozumie tego, że przed atakiem dżihadystów chroni ją tylko siła Zachodu, który tak bardzo chce zniszczyć. Ewentualnie nie obchodzi jej to, dopóki znajduje paliwo dla swojej nienawiści wobec Izraela. Foucault nie był jedynym lewicowcem, który w obliczu bankructwa sowieckiego projektu komunistycznego szukał alternatywy gdzieś w tzw. Trzecim Świecie. Iran okazał się laboratorium, gdzie takie nadzieje padły na podatny grunt, a archaiczna religijność wielkiej części społeczeństwa w połączeniu z ideami...