Od pomocników do latających szczurów

autor zdjęcia: AdobeStock

źródło: Rzeczpospolita

Niektórych Krakowian i ptaki połączyła szczególna więź. Mają swoje ulubione miejsca, gdzie pomimo walki z dokarmianiem ptaków, robią to, bo często jest to ich hobby

autor zdjęcia: KostyantunPazyuk

źródło: Rzeczpospolita

pigeons look down at the camera against the backdrop of city streets, funny

Gołębie to zwierzęta udomowione przez człowieka, które latami mu służyły, a kiedy przestały być potrzebne, zostały uznane za szkodniki. Inne zwierzęta też spotkał podobny los. Dlaczego niektóre lubimy, a inne budzą w nas niechęć, a nawet odrazę?

null

Na wypadek zacięcia się w windzie lub kolejki w sklepie zawsze noszę przy sobie coś do czytania. Gazetę, ulubiony magazyn, książkę. „Nareszcie” przydał się „Znak” w lnianej torbie na zakupy. Mogłam poczytać, czekając na funkcjonariuszy straży miejskiej. Przyjechali po 30-45 minutach od zgłoszenia. Poprosiłam o pomoc w sprawie wyraźnie osłabionego gołębia, który znalazł się na klatce schodowej w moim bloku. I tak to się zaczęło: jedni kibicowali, inni byli zdegustowani. Zresztą znalazł się w budynku, bo ktoś go tu zagnał nogą. Zaczęłam się zastanawiać, dlaczego jedne zwierzęta lubimy, podczas gdy do innych – szczurów i gołębi albo np. bobrów – odnosimy się z niechęcią, a nawet wrogością. Co to mówi o relacjach międzygatunkowych, a przede wszystkim o nas samych?

Nagle rozmowy o gołębiach zaczęłam słyszeć wszędzie. No i każdy ma na ich temat jakieś zdanie. – Narobił na mnie gołąb – zaczął redakcyjny kolega. Ale zaraz – skąd wiedział, że to właśnie gołąb, a nie jakiś inny ptak? Okazało się, że ich nie znosi, jest za to fanem krukowatych. – Latające szczury, nie cierpię ich – usłyszałam w charakteryzatorni przed jednym z programów publicystycznych, w którym brałam udział.

Dodatkowo Instagram zaczął mi podpowiadać profile organizacji, które pomagają gołębiom...