Zmiana paradygmatu w UE wzmacnia rolę instytucji rozwoju

autor zdjęcia: mat. pras.

źródło: Rzeczpospolita

Transformacja układu sił na świecie sprawia, że instrumenty gospodarcze stają się kluczowym orężem w zmaganiach geopolitycznych. W tej nowej rzeczywistości banki rozwoju przestają być jedynie stymulatorami wzrostu, a stają się filarem bezpieczeństwa gospodarczego i obronności – pisze prezes Banku Gospodarstwa Krajowego.

Trzecia dekada XXI wieku bezpowrotnie kończy epokę relatywnie stabilnego, post-zimnowojennego ładu światowego opartego na dynamicznie postępujących procesach globalizacji oraz poszanowaniu zasad prawa międzynarodowego i multilateralizmu. Ostatnie lata to bezprecedensowa kumulacja tzw. szoków zewnętrznych – często nieprzewidywalnych, występujących jednocześnie zdarzeń globalnych o dewastujących skutkach, które przewartościowują istniejący porządek geopolityczny i gospodarczy. Pandemia COVID-19 strukturalnie zaburzyła łańcuchy dostaw, pełnoskalowa agresja Rosji na Ukrainę bezpowrotnie zmieniła europejską architekturę bezpieczeństwa, a wydarzenia na Bliskim Wschodzie oraz napięcia w globalnych relacjach handlowych na stałe wprowadziły czynnik podwyższonego ryzyka do funkcjonowania państw i ich gospodarek.

Rywalizacja geoekonomiczna

Wkraczamy w erę rywalizacji geoekonomicznej – zjawiska, w którym instrumenty handlowe, kapitałowe i technologiczne (economic statecraft) stają się bezpośrednim przedłużeniem polityki siły oraz kluczowym orężem w zmaganiach mocarstw i funkcjonujących wokół nich bloków państw. Jak trafnie zauważa Edward Fishman, amerykański naukowiec z doświadczeniem w służbie dyplomatycznej i projektowaniu sankcji gospodarczych oraz autor książki poświęconej amerykańskim strategiom w erze wojen...