![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)
Przewrotne tony rudego Kisiela
Muzyka, którą komponował Stefan Kisielewski, jest jak on dowcipna, inteligentna i szelmowsko złośliwa - pisze Jacek Marczyński.
Z tej działalności jest wciąż najmniej znany. Małgorzata Gąsiorowska, autorka znakomitej muzycznej biografii Stefana Kisielewskiego, twierdzi, że postanowiła ją napisać, gdy na uroczystości w dziesiątą rocznicę śmierci Kisiela od bardzo ważnej osoby usłyszała zdanie: „Nie miałem pojęcia, że on także komponował".
A przecież muzyka była obecna w całym jego życiu, mimo że po ojcu oraz licznych przodkach i kuzynach powinien raczej zająć się literaturą. A jednak rodzice postanowili go kształcić muzycznie, gdy już w dzieciństwie zafascynowało go „czarne pudło", jak pieszczotliwie nazywał swój ulubiony instrument.
Muzyka towarzyszyła Stefanowi Kisielewskiemu aż do ostatnich chwil, gdy w 1991 roku, trzy dni...
Archiwum to wszystkie treści publikowane w "Rzeczpospolitej" od 1993 roku.
Ponad milion tekstów w jednym miejscu.
Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"
ZamówUnikalna oferta
