Puchar plemion zjednoczonych

autor zdjęcia: FADEL SENNA/AFP

źródło: Rzeczpospolita

Puchar Narodów Afryki to turniej, którym ekscytuje się cały kontynent. Na zdjęciu kibice podczas meczu Demokratyczna Republika Konga – Tanzania, 2024 r.

Szamani afrykańskich reprezentacji są dziś bardziej subtelni niż kiedyś, ale ich kluczową rolę podkreślają publicznie nawet selekcjonerzy – zwłaszcza po porażkach. Jak będzie podczas Pucharu Narodów Afryki w Maroku?

Piłkarska Afryka to wielki wygrany powiększenia mistrzostw świata do 48 reprezentacji. Jeszcze trzy lata temu podczas 32-zespołowego mundialu w Katarze wystąpiło pięć afrykańskich drużyn (Maroko, Tunezja, Senegal, Kamerun, Ghana). Na MŚ 2026 przedstawicieli Afryki może być nawet dwa razy tyle, bo dziewięć ekip już ma zagwarantowany awans (Maroko, Tunezja, Egipt, Algieria, Ghana, Republika Zielonego Przylądka, Republika Południowej Afryki, Wybrzeże Kości Słoniowej, Senegal), a dziesiąta może go uzyskać w barażach międzykontynentalnych (Demokratyczna Republika Konga).

To ważna zmiana, bo choć na co dzień kibice na całym świecie na afrykański futbol patrzą przede wszystkim w kontekście gwiazd obecnych w topowych klubach (z Mohamedem Salahem w Liverpoolu na czele), to w długiej perspektywie kluczowy wydaje się pryzmat wyników na mundialach.

Afryka na mistrzostwach świata zadebiutowała za sprawą Egiptu w 1934 r., który w swojej jedynej grze na pierwszym włoskim Mondiale przegrał 2:4 z Węgrami. Na powrót piłkarzy z Afryki na MŚ trzeba było czekać aż do 1970 r., gdy Maroko wystąpiło w Meksyku. Zaczęło się od zaskakującego prowadzenia z RFN (ostatecznie było 1:2), a historyczny punkt udało się zdobyć po remisie z Bułgarią. Premierowe dla Afryki zwycięstwo na mundialu odniosła Tunezja – w 1978 r. nad Meksykiem (w tej samej grupie grała też Polska, lepsza od obu tych ekip). Choć w 1982 r. Kameruńczycy i...