Wystawowe hity Europy

autor zdjęcia: MAT.PRAS. /National Portrait Gallery w Londynie

źródło: Rzeczpospolita

Cecil Beaton, Marilyn Monroe, 1956, © Cecil Beaton Archive / Condé Nast

autor zdjęcia: MAT.PRAS./National Gallery w Londynie

źródło: Rzeczpospolita

Pierre-Auguste Renoir „Promenada”, 1870; J. Paul Getty Museum (Los Angeles)

autor zdjęcia: MAT. PRAS./Rijksmuseum,Amsterdam

źródło: Rzeczpospolita

Caravaggio „Narcyz”, ok. 1597–1598, Palazzo Barberini, Rzym

Do artystycznych podróży po Europie zachęca w 2026 r. mnóstwo wystaw indywidualnych wybitnych artystek i artystów i co najmniej dwa potężne wydarzenia zbiorowe: „Metamorfozy” w Amsterdamie i Rzymie oraz Biennale Sztuki w Wenecji.

Sztuka Pierre-Auguste’a Renoira – jednego z największych impresjonistów obok Maneta, Degasa i Moneta – wydaje się skutecznym antidotum na obecne trudne czasy. Wystawie „Renoir i miłość”, przygotowanej wspólnie przez Musée d'Orsay w Paryżu, National Gallery w Londynie i Museum of Fine Arts w Bostonie, z góry można wróżyć sukces. Zobaczymy na niej ponad 50 kluczowych dzieł artysty. Najpierw pokaże ją Musée d'Orsay w Paryżu (17 marca – 19 lipca), potem National Gallery w Londynie (3 października – 31 stycznia 2027).

Malarstwo Renoira nie tylko zanurza się w pogodny świat mieniący się kolorem i światłem, ale też opowiada w niezrównany sposób o emocjach, uczuciach i relacjach między mężczyznami i kobietami. Renoir malował sceny uwodzenia i flirtów, wymiany znaczących spojrzeń i gestów, zabawy i rozmowy nasycone namiętnością, ale też czułością. W miłości widział fundamentalną siłę łącząca ludzi. A w sztuce kierował się zasadą, że malarstwo ma być „czymś przyjemnym, radosnym i pięknym”.

Tłem tych scen są często przestrzenie publiczne. Artysta chętnie przedstawiał pary nie tylko w interakcjach emocjonalnych, ale i społecznych – wśród przyjaciół, rodziny, dzieci, jakby chciał wyrazić sprzeciw wobec samotności miejskiej egzystencji.

Brytyjski współkurator wystawy, Christopher Riopelle, mówi: „Renoir bardziej niż...